نامه ای به همسر نادیده ام

بی گمان زیباست اما

پای بر زمین مکوب به یاد شکست رقیب!

بر روی میز کوچک خویش

برگهای سپید دفتر را

با هزار آروزی بعید از شعرهای عاشقانه لبریز کرده بود

پای بر زمین مکوب از برای شکست رقیب!

همیشه آنگاه که تو

فاتحانه می خندی

دیگری به خاک افتاده است

و بر چنین قانون گریستن باید.....

نوشته شده توسط نازنین در چهارشنبه یازدهم مهر 1386 ساعت 21:31 موضوع | لینک ثابت

آخرین نوشته ها

درباره وبلاگ

تقدیم به شمع وجودم...همسر مهربانم....

آرشیو موضوعی

..::نويسندگان::..

..::دوستان::..

..::پشتيباني::..
بلاگفا.كام